طلای ناگویا؛ سکوی پرتاب والیبال ایران به لسآنجلس؟
- 12 مهر 1405 – 10:51
- اخبار ورزشی
- اخبار والیبال|بسکتبال|هندبال
قهرمانی والیبال ایران در بازیهای آسیایی 2026 ناگویا ارزشمند بود اما راه المپیک 2028 هنوز بسیار سخت است.
ورزشی
به گزارش خبرگزاری تسنیم، تیم ملی والیبال ایران با شکست 3 بر یک ژاپن در فینال بازیهای آسیایی 2026 ناگویا، برای چهارمین دوره متوالی قهرمان این رقابتها شد؛ موفقیتی که پس از طلاهای این تیم در اینچئون 2014، جاکارتا 2018 و هانگژو 2022 به دست آمد. ایران در ناگویا بدون شکست به مدال طلا رسید و در فینال نیز در حضور حدود پنج هزار تماشاگر ژاپنی، میزبان را 28 بر 26، 19 بر 25، 25 بر 21 و 26 بر 24 شکست داد.
این قهرمانی از چند جهت برای والیبال ایران اهمیت دارد. نخست اینکه تیم روبرتو پیاتزا پس از ناکامی در قهرمانی آسیا و از دست دادن نخستین فرصت مستقیم صعود به المپیک 2028، توانست در فاصلهای کوتاه مقابل رقیب اصلی قاره به پیروزی برسد. ایران در فینال قهرمانی آسیا در سپتامبر، 3 بر صفر مقابل ژاپن شکست خورده بود؛ مسابقهای که قهرمان آن سهمیه مستقیم آسیا برای المپیک لسآنجلس را به دست میآورد و ژاپن با همان قهرمانی نخستین سهمیه آسیایی را گرفت.
شگفتی سازی والیبال پاکستان با شکست چین و کسب مدال برنز
با این حال، نباید طلای ناگویا را پایان یک بحران یا حتی نشانه قطعی بازگشت ایران به جمع قدرتهای برتر جهان دانست. عملکرد ایران در لیگ ملتهای 2026 نشان داد فاصله تیم با سطح اول دنیا همچنان جدی است؛ شاگردان پیاتزا در مرحله مقدماتی 3 پیروزی و 9 شکست داشتند و در رده چهاردهم قرار گرفتند.
نکته مهم دیگر، کیفیت رقبای ایران در ناگویاست. تیم ملی در مرحله گروهی قرقیزستان، تایلند و اندونزی را شکست داد، اما برابر اندونزی تا آستانه یک شکست غیرمنتظره پیش رفت و در نهایت 3 بر 2 پیروز شد. پیاتزا نیز پس از مسابقات تأکید کرد که تیمش در طول تورنمنت دو ست به اندونزی و دو ست به کره جنوبی داده؛ نکتهای که نشان میدهد هنوز نوسان در عملکرد، یکی از مسائل قابل توجه تیم است.
از سوی دیگر، ارزش فنی پیروزی برابر ژاپن حتی با وجود اینکه این تیم بسیاری از نفرات اصلی خود را به همراه نداشت را نباید نادیده گرفت. ایران در یک مسابقه نزدیک، پس از واگذاری ست دوم، توانست کنترل بازی را دوباره در دست بگیرد و در دو ست پایانی با مدیریت امتیازات حساس به پیروزی برسد. امین اسماعیلنژاد نیز در فینال، امتیازآورترین بازیکن ایران بود و پوریا حسین خانزاده در طول مسابقات بار دیگر توانایی خود را نشان داد.
پیاتزا پس از قهرمانی نیز نگاهش را فراتر از مدال ناگویا برد و گفت: من در رؤیاهایم به یک مدال دیگر فکر میکنم که به نظرم آن مدال میتواند از این مدال مهمتر باشد.
سرمربی ایتالیایی تیم ملی ایران همچنین بر ضرورت قرار دادن استعدادهای ایران در «مسیر درست» تأکید کرد. همین جمله شاید مهمترین پیام قهرمانی ناگویا باشد. اگر هدف واقعی والیبال ایران، حضور در المپیک 2028 است، باید از این طلا بهعنوان نقطه شروع استفاده کرد، نه یک قله. ایران سهمیه مستقیم آسیا را از دست داده و طبق فرمول انتخابی، سه سهمیه دیگر از طریق سه تیم برتر واجد شرایط جام جهانی 2027 و سه سهمیه نهایی نیز بر اساس رنکینگ جهانی پس از لیگ ملتهای 2028 توزیع میشود.
بنابراین اولویت باید حفظ ثبات کادر فنی، برنامهریزی دقیق برای جوانسازی، افزایش تعداد بازیکنان آماده در هر پست و مهمتر از همه، کسب پیروزیهای بیشتر مقابل قدرتهای خارج از آسیا باشد. طلای ناگویا ارزشمند است؛ اما برای رسیدن به لسآنجلس، والیبال ایران باید از «قهرمانی بازیهای آسیایی» عبور کند و دوباره به تیمی تبدیل شود که قدرتهای جهان از نتیجه رویارویی با آن مطمئن نباشند.
انتهای پیام/