هنگامه هادیانی، ورزشکار رشته ژیمناستیک در گفت‌وگو با «خبرآنلاین» درباره حضور در بازی‌های آسیایی صحبت کرد.
سپهر ستاری؛ بازی‌های آسیایی ناگویا در شرایطی برگزار شد که کاروان ورزشی ایران موفق به کسب ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و در مجموع ۵۲ مدال شد و در رده ششم قرار گرفت. یکی از نکات مهم این رقابت‌ها، عملکرد درخشان ورزشکاران زن بود که توانستند فراتر از انتظارها ظاهر شوند و چند طلسم بزرگ را بشکنند.
یکی از این دختران هنگامه هادیانی بود که به اولین دختر ایرانی تبدیل شد که پس از انقلاب در یک مسابقه بین‌المللی حضور پیدا می‌کند. این دختر ۲۰ ساله که در رده سیزدهم مرحله مقدماتی قرار گرفت، درحالی برای اولین‌بار در یک مسابقه بین‌المللی شرکت کرد که طی سال‌های اخیر در مسابقات کمی شرکت کرده بود ولی در نهایت با حضور در ناگویا، یک طلسم بزرگ را برای دختران ایرانی شکست.
هنگامه هادیانی در گفت‌وگوی اختصاصی با «خبرآنلاین» درباره حضور در بازی‌های آسیایی، مسیر ورزشی و اهداف آینده‌اش صحبت کرد که در ادامه آمده است:
تجربه اولین حضور در بازی‌های آسیایی چطور بود؟
حس خیلی خوبی داشت و رویای من بود که بتوانم خارج از ایران مسابقه بدهم و همین که به عنوان نماینده دختران ایران در بازی‌های آسیایی حضور داشتم، افتخار بزرگی برای من بود. مسابقه خیلی بزرگ و سختی بود و استرس زیادی داشتم ولی خدا را شکر با موفقیت تمام کردم.
چه حسی داشتی که به عنوان اولین دختر ایرانی بعد از انقلاب در رشته ژیمناستیک توانستی در یک مسابقه بین‌المللی شرکت کنی؟
خیلی خوشحال‌کننده بود و خیلی از دختران در صفحه من کامنت می‌گذاشتند که تو داری رویای ما را زندگی می‌کنی. همین که توانستم به این جایگاه و آرزوی بچگی‌ام برسم و نماینده کشورم باشم، خیلی من را خوشحال کرد.
از عملکردت در مسابقات راضی هستی؟ فاصله‌ات با رقبا چقدر بود؟
فاصله من با رقبایم خیلی زیاد بود. البته اگر شرایط بهتری داشتم شاید به فینال می‌رسیدم ولی تا جایی که توانستم تلاش کردم که بهترین عملکردم را داشته باشم. می‌شد نتیجه بهتری هم بگیرم ولی تلاشم را کردم. رقبای اصلی من از چین، کره جنوبی و ژاپن بودند که قدرت‌های جهانی هستند و همه المپیکی بودند. از هند هم رقیب داشتم و وقتی همه ورزشکاران از نفرات برتر المپیک هستند، یعنی سطح مسابقات بالا بوده است. امیدوارم در مسابقات بعدی اختلاف سطح ما کمتر شود.
فکر می‌کنی دوره بعدی بتوانی به مدال برسی؟
بله شاید بتوانم و تمام تلاشم را می‌کنم.
در این مسابقات مربی تو هم حضور نداشت. این موضوع چقدر تاثیرگذار بود؟
بله متاسفانه سهمیه‌ای که به ما داده بودند، بدون مربی بود و خیلی روی عملکردم تاثیر گذاشت. مسابقه دادن بدون مربی خیلی سخت بود. من ۵ روز آنجا تمرین داشتم و تنها تمرین کردم. مربی پسران البته بالای سر من آمدند ولی وقتی مربی خودت باشد، اعتماد به‌نفس بیشتری داری و تنها مسابقه دادن سخت است. اگر مربی داشتم حتما نتیجه بهتری می‌گرفتم.
مسیر تو در ژیمناستیک از کجا آغاز شد؟
من از ۶ سالگی در مشهد ژیمناستیک کار کردم. خواهر من خودش در این رشته قهرمان کشور بود و آن زمان که من شروع کردم تازه داشت وارد مربیگری می‌شد. من در همین باشگاهی که الان هستم کارم را شروع کردم و خیلی علاقه داشتم. از اول گفتم فقط ژیمناستیک کار می‌کنم و در نهایت به اینجا رسیدم.
چه چیزی انقدر ژیمناستیک را برایت جذاب کرد؟
خیلی حس متفاوتی به ژیمناستیک داشتم و وقتی هم شروع کردم همه مربیان هم می‌گفتند استایل بدنی مناسبی برای این رشته دارم. اول علاقه خودم بود و بعد اینکه پیشرفت خوبی داشتم و حرکات خاص‌تری می‌زدم که همین موضوع علاقه من را بیشتر کرد.
خانواده‌ات چقدر در این مسیر از تو حمایت کردند؟
بله حمایت خانواده من خیلی زیاد بود و به‌خاطر آن‌ها الان اینجا هستم. مخصوصا مادرم که خیلی از من حمایت کرده و پشتم بوده است.
اوضاع امکانات شما در این سال‌ها چطور بوده است؟
در این سال‌ها امکانات تا حدودی بهتر شده ولی وسایل اصلی ما تقریبا درحال نابودی است و هرکدام ۲۰ سال قسمت دارند. پیست زمینی که داریم خیلی قدیمی شده یا خرکی که من کار می‌کنم، تقریبا داخل آن خالی شده است. یک‌سری چیزها تغییر کرده و بهتر شده ولی برای تمرین یک ملی‌پوش و قهرمانی سالن‌ها ضعیف است. البته این مشکل در اکثر شهرها وجود دارد و امیدوارم که بهتر شود.
تو در برنامه عصرجدید حضور داشتی؟
بله سال ۱۳۹۸ تیم ما تشکیل شد و به مسابقه عصرجدید رفتیم و فینالیست هم شدیم که در نهایت به مقام چهارم رسیدیم. همان مسابقه خیلی روی اعتماد به‌نفس من تاثیر خوبی گذاشت.
برنامه مسابقات آینده‌ات به چه صورت است؟
فعلا منتظر برگزاری انتخابات فدراسیون هستیم تا برنامه ما هم مشخص شود ولی هدف اصلی ما مسابقات جهانی و المپیک است.
فکر می‌کنی سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را کسب کنی؟
نمی‌توانم قول ۱۰۰ درصد بدهم چون ما تازه شروع کرده‌ایم و وارد سطح بین‌المللی شده‌ام. خود من ۶ سال مسابقه ندادم و کارم برای المپیک ۲۰۲۸ سخت است ولی تلاش را می‌کنم. تمرکز من بیشتر روی المپیک ۲۰۳۲ است.
۶ سال مسابقه ندادی؟
بله من از سال ۱۳۹۸ که کرونا شد، هیچ مسابقه‌ای نداشتم و تا همین پارسال مسابقه‌ای برای رده سنی من برگزار نشد. در رده جوانان ژیمناستیک برای من تمام شد و بعد دیگر در رده بزرگسالان مسابقه نداشتم. خودم هم در این ۶-۷ سال ژیمناستیک را رها کردم تا اینکه پارسال ۲ ماه قبل از مسابقات لیگ باشگاه‌های کشور تمرین کردم و در نهایت به مقام دوم پارالل و سوم زمین رسیدم.
در این سال‌ها چه کاری انجام می‌دادی؟
درس می‌خواندم و الان دانشجوی روزنامه‌نگاری دانشگاه علامه طباطبایی هستم ولی می‌خواهم انصراف بدهم تا در مشهد درس بخوانم.
چه رشته‌ای را ترجیح می‌دهی؟
احتمالا علوم ورزشی بخوانم.
بعد از حضور در بازی‌های آسیایی و تبدیل شدن به اولین دختر ژیمناست ایرانی در یک مسابقات بین‌اللملی، برای دختران ایرانی چه پیامی داری؟
به رویای‌تان باور داشته باشید و ادامه دهید؛ حتما به هدف‌تان می‌رسید.
صحبت پایانی؟
در پایان می‌خواهم از هیئت استان خراسان رضوی و آقای ملائکه، خانم نقوی که شرایط را فراهم کرد ما در بازی‌های آسیایی شرکت کنیم و مجموعه فدراسیون ژیمناستیک تشکر می‌کنم.
۲۵۸۲۵۸
کد مطلب 2284715
-
جلسه ویژه سهراب با علیرضا کوشکی: من ستاره فصل قبل را می‌خواهم!
-
فوتبال با مدیرانی که روی آنتن زنده به هم می پرند به کجا می رود؟
-
فوتبال با مدیرانی که روی آنتن زنده به هم می پرند به کجا می رود؟