زنانه یا مردانه؟ مرزی که صنعت ساعت در حال پاک کردن آن است

حذف دسته بندی های زنانه و مردانه از GPHG ۲۰۲۶ تنها یک تغییر اسمی نیست. تغییر سلیقه خریداران، استقبال مردان از ساعت های کوچک تر و توجه زنان به مدل های مکانیکی و بزرگ تر نشان می دهد مرزهای سنتی انتخاب ساعت در حال تغییر است؛ هرچند همه برندها با حذف این تقسیم بندی موافق نیستند.

یکی از مهم ترین جوایز صنعت ساعت در سال ۲۰۲۶ دسته بندی های زنانه و مردانه را کنار گذاشته است؛ تصمیمی که بخشی از یک تغییر بزرگ تر را نشان می دهد. مردان بیشتر از گذشته سراغ ساعت های کوچک می روند، زنان انتخاب های خود را به مدل های ظریف محدود نمی کنند و بعضی برندهای بزرگ حتی برچسب جنسیتی را از محصولاتشان حذف کرده اند. با این حال، همه صنعت ساعت با این مسیر موافق نیست.

یکی از تغییرات مهم جایزه بزرگ ساعت سازی ژنو در سال ۲۰۲۶ نه به یک ساعت خاص، بلکه به نام دسته های رقابت مربوط می شود.

تا سال گذشته، GPHG که از مهم ترین جوایز سالانه صنعت ساعت به شمار می رود، دسته های جداگانه ای برای ساعت زنانه، ساعت زنانه پیچیده، ساعت مردانه و ساعت مردانه پیچیده داشت. امسال این عنوان های جنسیتی حذف شده اند و دسته هایی مانند Essential، Complication و Gemset جای آنها را گرفته اند.

در ظاهر شاید فقط با تغییر چند عنوان روبه رو باشیم، اما پشت این تصمیم بحثی جریان دارد که مدتی است در صنعت ساعت جدی تر شده: چه چیزی یک ساعت را «زنانه» یا «مردانه» می کند؟

برای سال ها اندازه قاب یکی از نشانه های اصلی این تقسیم بندی بود. مدل های کوچک تر بیشتر در مجموعه های زنانه قرار می گرفتند و قاب های بزرگ تر معمولا به عنوان ساعت مردانه معرفی می شدند. طراحی صفحه، رنگ، استفاده از سنگ های تزئینی و حتی نوع بازاریابی نیز این مرز را پررنگ تر می کرد.

در نشست تخصصی صنعت ساعت در نمایشگاه JCK لاس وگاس امسال، فعالان این حوزه از کمرنگ شدن قواعد قدیمی اندازه صحبت کردند. مردانی که ساعت های کوچک تر انتخاب می کنند و زنانی که قاب های بزرگ تر و طراحی های فنی را می پسندند، دیگر استثناهای عجیبی در بازار محسوب نمی شوند.

این تغییر فقط درباره قطر قاب نیست. گزارش های صنعت ساعت در سال ۲۰۲۶ از افزایش علاقه زنان به ساعت های مکانیکی و مدل هایی حکایت دارند که پیش تر بیشتر با مخاطب مرد معرفی می شدند. در مقابل، بازگشت ساعت های کوچک تر نیز باعث شده بسیاری از مدل هایی که چند سال قبل شاید برای بازار مردانه کوچک به نظر می رسیدند، دوباره مورد توجه قرار بگیرند.

بازار هنوز یک پاسخ واحد ندارد

برخی از مهم ترین نام های ساعت سازی عملا از تقسیم محصولات به زنانه و مردانه فاصله گرفته اند. Audemars Piguet یکی از برندهایی است که دیگر ساعت های خود را با چنین برچسب هایی تقسیم نمی کند. Hublot نیز فیلتر زنانه ندارد و به جای آن، یک طراحی را در اندازه های متفاوت عرضه می کند.

استدلال این گروه ساده است: خریدار باید ساعتی را انتخاب کند که با مچ، سبک پوشش و سلیقه شخصی او هماهنگ باشد، نه مدلی که از قبل برای جنسیت او تعیین شده است.

برخی ساعت سازان اما معتقدند کنار گذاشتن کامل مفهوم ساعت زنانه ممکن است به جای ایجاد انتخاب بیشتر، نیازهای بخشی از زنان را نادیده بگیرد. از این دیدگاه، طراحی ساعت برای مچ کوچک تر فقط به معنای کوچک کردن نسخه مردانه نیست. تناسب قاب، وزن، فرم بند، راحتی روی دست و ارتباط ساعت با جواهرات و پوشش می توانند از همان ابتدای طراحی در نظر گرفته شوند.

به همین دلیل برندهایی مانند Blancpain و Bvlgari همچنان برای بخشی از محصولات خود طراحی مشخص زنانه دارند.

آمار خرده فروشی هم نشان می دهد که بازار هنوز یکسره به سمت حذف این تقسیم بندی نرفته است. براساس بررسی مورد اشاره Financial Times، از میان ۲۰ برند بزرگ بررسی شده در گزارش سالانه Morgan Stanley، ۱۴ برند همچنان در وب سایت خود از فیلترهای جنسیتی استفاده می کنند.

این دو رویکرد در عمل کنار یکدیگر زندگی می کنند: یک طرف می گوید «ساعت را ببین، نه برچسب آن را» و طرف دیگر می گوید تفاوت نیازهای خریداران نباید با حذف برچسب ها نادیده گرفته شود.

برای خریدار، شاید این اختلاف یک نتیجه کاربردی داشته باشد؛ دسته بندی زنانه یا مردانه می تواند نقطه شروع جست وجو باشد، اما لزوما نباید نقطه پایان آن باشد.

همین وضعیت را می توان در بازار خرده فروشی هم دید. در کنز واچ ساعت ها همچنان در دسته های مردانه، زنانه و یونیسکس قرار دارند. کنار هم قرار گرفتن این سه گروه، وضعیت امروز بازار را به خوبی نشان می‌دهد: تقسیم بندی سنتی هنوز وجود دارد، اما در کنار آن فضایی هم برای مدل هایی ایجاد شده که قرار نیست انتخابشان با یک برچسب جنسیتی محدود شود.

در عمل نیز ممکن است ساعتی که در یک فروشگاه «مردانه» معرفی شده، برای مچ یک زن کاملا مناسب باشد یا برعکس، مردی یک مدل کوچک تر را به دلیل تناسب بهتر یا طراحی آن ترجیح دهد.

اندازه هنوز اهمیت دارد، اما قطر قاب تنها عامل تعیین کننده نیست. ضخامت ساعت، فاصله میان دو سر اتصال بند، فرم قاب و شکل مچ هم تعیین می کنند یک ساعت در واقعیت چقدر بزرگ یا کوچک دیده شود. به همین دلیل، برای خریدار منطقی تر است تناسب واقعی ساعت با مچ و نوع استفاده را در کنار برچسب زنانه یا مردانه ببیند.

تغییر سلیقه زنان نیز بخش مهمی از این داستان است. گزارش Vogue درباره وضعیت صنعت ساعت در سال ۲۰۲۶ نشان می دهد علاقه زنان دیگر فقط به ساعت های جواهری و ظریف محدود نیست و بخشی از خریداران زن از مدل های کوچک و کلاسیک تا ساعت های بزرگ تر و فنی را بررسی می کنند. برای سازندگان، این تغییر یک مساله تجاری هم هست: آیا باید مجموعه های مشخص زنانه ساخت، مدل های موجود را در اندازه های متنوع تر عرضه کرد یا جنسیت را از نحوه معرفی ساعت کنار گذاشت؟

حتی میان برندهایی که به سمت طراحی بدون برچسب جنسیتی حرکت کرده اند، اندازه همچنان اهمیت دارد. عرضه یک ساعت در قطرهای مختلف به خریدار اجازه می دهد همان زبان طراحی را متناسب با مچ و سلیقه خود انتخاب کند.

این روند به معنای ناپدید شدن سریع عبارت های «ساعت زنانه» و «ساعت مردانه» از فروشگاه ها نیست. این دسته بندی ها هنوز برای بسیاری از خریداران راه ساده ای برای محدود کردن انتخاب هستند و بخش بزرگی از بازار هم از آنها استفاده می کند. آنچه بیشتر در حال تغییر است، قدرت این برچسب ها برای تعیین انتخاب است.

حذف دسته های زنانه و مردانه از مهم ترین جایزه صنعت ساعت را هم می توان در همین چارچوب دید. GPHG نگفته تفاوت سلیقه یا نیاز خریداران از بین رفته؛ فقط تصمیم گرفته ساعت ها را در رقابت امسال براساس جنسیت صاحب احتمالی آنها از یکدیگر جدا نکند.

بازار هنوز میان این دو نگاه ایستاده است. ساعت های مشخص زنانه و مردانه همچنان بخش مهمی از بازارند، اما مفهوم یونیسکس و انتخاب براساس تناسب، طراحی و سلیقه شخصی پررنگ تر شده است.

شاید مرز ساعت زنانه و مردانه کاملا از بین نرود. اما اتفاقی که در سال ۲۰۲۶ می بینیم نشان می دهد یک تصور قدیمی بیشتر از گذشته زیر سوال رفته است: اینکه جنسیت خریدار باید پیش از اندازه مچ، راحتی، طراحی و سلیقه او تعیین کند کدام ساعت متعلق به اوست.

۳۳۳

کد مطلب 2286463